MANARGA

Gönlümün rengarenk açan gülüsün.

Yüreimin her zaman gülümseyen,

Her zaman sevinen yönüsün.

Hayatimin kaynaği sensin ANNEM.

Hayatta en cok sevdiğim sen.

Taddiğim en güzel tad sen.

Duyduğum en güzel ses sen.

Güzellerin en güzeli sensin ANNEM.

Usanıp bıkmadan karşılık beklemeden

Tek sevdiğim sensin ANNEM.

Seni anlatmak zor ANNEM.

Yedi veren gülsün sen ANNEM….

Hiç ayrılmam dediğim canım memleketim nasilda ayrildim senden.

Nasilda hasret kaldım dağına taşına soğuk pınarından akan suyuna .

Nasilda hasret kaldım yeşiline mavisine ah nasil bi bilsen.

Canim memleketim canim manargam ……

Kıvrılan yolların vuslatı, Dedeçam,

Ağlayan gözlerin özlemi Dedeçam,

Anadır, sinesine baş koyduğum, Dedeçam,

Gönüllerde yara, yüreklerde payedir Dedeçam,

Küme küme olmuş kerpiç damları,

Kan rengine boyanmış üzüm bağları,

Yabasıyla savrulur harman yelleri,

Gönlümüzde umut, kavuşma hayalleri,

Aşkımı söylesem duyan olmaz,

Derdimi söylesem derman olan olmaz,

Hayat nedir? desen,

İçinde yaşadığım boşluk,

Mutluluk!! onu zaten hiç duymadım ,

Çok güzel derler ama ben hiç tatmadın sen tattın mı mutluğu,

Anlatsana bana ,

Dediler ki güneşin doğumuyla baslar…hiç bitmez,

Sevdiğin de yanındaysa işte daha ne olsun,

Benim hiç sevenim yok mu? tatmadım mutluluğu…

Belki tadarım be ne dersiniz………?

Yeni bir şiirim küçük bir deneme umarım [...]

Diyorum;
Sefası bitti ömrümün,
Şimdi dağa çıkarım, düze elveda.
Düze duman çöker, düze kar yağar,
Bahara elveda, yaza elveda…

Bahtiyar;
Derinde sızlayıp yaran,
Kalbini dağlayıp üzer herzaman.
Göze hüzün çöker, göze yaş dolar,
Sevince elveda, düşe elveda…

Şimdi özkökünden süzülen benim,
Özge budaklara dizilen benim,
Şimdi ne sen sensin ne de ben benim,
Biz ki biz değiliz bize elveda.

Bahtiyar Vahapzade

Yakın zamanda kaybettiğimiz Bahtiyar Vahapzade anısına.

Bu akşam rüyamda Leyla’yı gördüm,

 Derdini ağlarken yanan bir muma;

İpek saçlarını elimle ördüm,

Ve bir kemend gibi taktım boynuma

Bu akşam rüyamda Leyla’yı gördüm.

Leyla…Ela gözlü bir çöl ahusu

 Saçları bahtından daha siyahtır.

Kurmuş diye sevda yolunda pusu

Döktüğü gözyaşı, çektiği ahdır.

Leyla…Ela gözlü bir çöl ahusu.

Bir damla inciydi kirpiklerinde,

 Aşkın ızdırapla dolu rüyası

Bir başka güzellik var kederinde

Bir başka alem ki ruhunun yası

Sessiz incileşir [...]

Gecenin karanlığında bir çığlık,

Karanlık kalplere bir nefes,

Elleride ufka kalkmış,

Yaşlar süzülür yanaklarımdan, Ya Rabbi Medet.

Duruyor orta yerinde alemin,

Dizlerede binmiş yük,

Sualler çetin ve büyük,

Kırıldı kolum kanadım, Ya Rabbi Medet.

hani varya

birbirimizi özleyince

beyaz güvercinle haberleşirdik

hani var ya

sen varsan ben vardım

ben varsam sen vardın

hani var ya

ben gelinlik sen damatlık giyecektik ya

pembe pancurlu evimiz olacaktı

Fazıl Hüsnü Dağlarca’yı malum kaybettik. Anısına bir şiirini yayınlamak istiyorum.

ÇANAKKALEDE ÖLÜM

Sen ölüm,
Evlerde pissin ama,
Dağlarda iğrençsin.

Sen ölüm,
Birinin adı silinir de,
Adın geçer ancak.

Sen ölüm,
Eli tutmaz olur da, gözü görmez olur da
Tutarsın, görürsün oralarda ancak.

Sen ölüm,
Ülkelerde kötüsün ya
Ülkelerarasıi daha çirkinsin.

Sen ölüm,
Sayrılıklardan sonra gelirsin peki,
Şu dev gibi, su dipdiri gençlerle işin nedir?