MANARGA

Fikirler Paylaştıkça Güzel Diyorum ve ekliyorum;

Bilen bilir. Köy konağının yapılış sebebini ve Dedeçam Halkının yıllarca nasıl kullandığını. Sanki artık ihtiyacımız yok. Sen yıkılmaya terk edildin der gibi yıkılmaya bırakmışlar. Oysa yeniden tadilat yapılsa ne güzel olurdu. Çünkü sahip olmak, tutmaktan gelir. Yurt dışında yüz yaşında evler var ve tadilat ve resterasyon yapılınca hepsi yeni gibiler. Biz neden eskiyi kurtarmaya çalışmıyoruz. ki? Bir misafir evine, bir kütüphaneye yada bayanlar için bir derneğe yada bir Vakıfa dönüştürülemezmi? Evleri olmadığı için Dedeçam’a gelmek istemipte gelemeyen öyle çok Dedeçamlı varki. Neden bizim bir misafir evimiz olmasın?

Evet belki ilk etapta kaynak gerekiyor. Ama daha sonra gelir getireceğini hesaba almalıyız. Birde eski boğa damı var öylece duruyor, oda yıkılmaya terk edilmiş sanki.

Emek verip okuyan herkeze, selam verip yorum yapan arkadaşlarımıza da teşekkürlerimi sunuyorum.

Sayılar……. Sevgiyle kalın…….:)

Karanlık çökmüştü üstüne, bu dünyadan kopmuş, sanki berzah aleminde yaşıyordu. Düne dair ne varsa aklında hülyalar oluşturuyortu. Gelecek hülyaları ise ölüm denen yeniden doğuş ile son buluyordu. İki damla göz yaşı belirdi ince, narin, yeşil gözlerinde. Kirpikleri ıslandı. Sonra küçük burnunun yanından yanaklarına süzüldü. Yanaklarından çenesinde birleşen iki damla göz yaşı toprakla temas eder etmez kaybolup gitti. Ölüm gibi sessiz ve bir anda.

Sabahlar bir başka olurdu Manarga’da. Ilık esen rüzgar yar olurdu, sarıverirdi bedenini birden. Dere boyunca uzanan salkım söğütlerin yapraklarının sesi huzur çığlıkları gibi gelirdi kulaklarına. O sabah bir başkaydı zaten. Meltem rüzgarları Manarga’ya küsmüş, alabildiğince bir matem havası. Ruhsuz Patikalar yazısının devamı »

Bir bütünlük arz etmek için yıllardır çaba sarf etmekteyiz. Köyümzde yaşayan veya köyümüzden ayrılmış fertlerin birlikte olabileceği bir ortam yaratmaktı amacımız. Yıllar boyu bunu amaçlayarak hareket ettik. Bir bütünlük oluşturmak ve Manarga ahalisinin dertleri, düşünceleri, fikirlerini bir araya getirip güzel bir oluşuma gitmeyi amaçladık.

Neden bir bütünlük arz edemiyoruz?

Çevre köy ve kasabaların oluşturduğu sıkı bağlar beni her zaman üzdü Manarga adına. Neden biz bu bağı kuramıyoruz?

Acaba birbirimizden mi nefret ediyoruz?

Yada aynı toprağın insanları birbirimizimi çekemiyoruz?

Çoğumuzun akraba olduğu bir köyde neden birbirimizden uzak duruyoruz?

Yakınlaşmalarımız bile neden çıkar için?

Hep sorguluyorum. Niye? bir araya gelemiyoruz. Neden? iki kelam edemiyoruz. Neden? iki satır yazı yazıp derdimizi anlatamıyoruz. Bizi ortak paydadan uzaklaştıran nedir?

Topraklarımıza karşı duyduğumuz özlemi neden birbirizime karşı duyamıyoruz. Halbuki çoğumuz akrabayız.

Bütünlüğü sağlayamadığımız müddetçe bir gövdenin parçalanmış haline benzeyeceğiz. Zaten görünende o………..

Korkuyorum bir nesil sonra özbenliğimizi unutacağız.

Tanımayacağız birbirimizi……………..

Kaybolacak akıllarımızda Manarga. Anlatamayacağız çocuğumuza haşr olduğumuz yerleri. Gösteremeyeceğiz belkide hısım ve akrabalarımızı. Parmaklarımız gösterecek yer bulamayacak.

Yüz yıl önce darmadağın olmuş topluluklara benzeyeceğiz, akrabalarımızı bulmak için.

Torosların eteğinde doğan bizler, şehirlerin sokaklarında kaybolacağız. Ve birbirimizden ilelebet haberimiz olmayacak.

Gelin bu soğukluğu kaldıralım. Kendimizden başlayalım ilk önce.

Manarga’nın birer ferdi olarak aramızdaki bağları sıkı sıkıya koruyalım. Görüşelim, konuşalım, yazalım, çizelim, üretelim…………………..

Fesadlığın, kinin, garezin olmadığı bir Manarga oluşturalım. Her ne kadar Manarga’nın dışında veya içinde yaşıyor olsakta.

Yeni nesillerle buluşturalım görmedikleri Manarga ile, sevgi ile, akrabalık ile…..

Büyük şehirlerin girift sokaklarını Manarga’ya değişmeyelim.

Gelin dostlar tanış olalım, iri olalım, diri olalım, bir olalım…….